﻿<title_newspaper="Gazeta Robotnicza">
<title_article="Aby wykształcić jak najlepsze kadry fachowe i naukowe">
<author_1="Prof. dr Marian Kocór">
<language="pl">
<style="press">
<year="1953">
<month="12">
<date="1953-12-03">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Jako dziekan Wydziału Chemicznego Wyższej Szkoły Inżynieryjnej chciałbym krótko przedstawić możliwości chemii w rozwoju naszej gospodarki narodowej. W tezach do dyskusji przed II Zjazdem PZPR znajdujemy wyraźne wytyczne dla rozwoju przemysłu chemicznego. Czytamy tam: „Przy dalszym szybkim rozwoju produkcji surowców chemicznych należy przyśpieszyć tempo rozwoju tych gałęzi przemysłu chemicznego, które zaspakajają potrzeby produkcyjne rolnictwa oraz tych gałęzi, od których zależny jest wzrost produkcji w przemyśle artykułów konsumcyjnych". Oznacza to, że produkcja przemysłu chemicznego, która już obecnie jest około 4,3 razy większa niż przed wojną — wzrośnie w latach 1954—55 jeszcze bardziej. W tym miejscu pragnę słów kilka powiedzieć o tzw.przemysłach niezasadniczych. Trzeba bowiem zaznaczyć, że do przemysłu chemicznego zaliczamy nie tylko produkcję kwasu siarkowego i nawozów sztucznych, ale między innymi i produkcję środków lekarskich, barwników syntetycznych, włókien sztucznych, mas plastycznych, produktów przemysłu spożywczego itd. Łatwo się przekonać, że różne gałęzie przemysłu chemicznego wkraczają w każdą dziedzinę życia, że zwiększenie ich asortymentu produkcji, podniesienie jakości, będzie przez każdego obywatela łatwo dostrzegane i odczuwane. Jeśli uda nam się obniżyć ceny wyrobów ze szlachetnego włókna syntetycznego przez opracowanie nowej, ulepszonej technologii procesu, jeśli obniżymy w podobny sposób ceny specyfików farmaceutycznych, jeśli odkryjemy nowe, skuteczniejsze leki, jeśli drogie i łatwo zniszczalne drzewo zastąpimy tanim i wytrzymałym, a równocześnie estetycznie wyglądającym materiałem z syntetycznych mas plastycznych, jeśli będziemy produkować szlachetniejsze nie płowiejące barwniki, jeśli nasze konserwy owocowe i warzywne nie będą ulegać zepsuciu dzięki zastosowaniu dobrych środków konserwujących, to każdy obywatel powita to z radością. W jaki sposób my, pracownicy nauki, możemy te zadania realizować? Po pierwsze przez kształcenie fachowców w dziedzinach dotychczas słabo obsadzonych, uchodzących za mało ważne. 

</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
